Dedican a almacenaxe o 30% do espazo, por un 70% que reservan para os usuarios; proximamente mudarań de novo a proporción, reducindo o espazo dos libros até un 20%. Hai emisora de radio, estudio de gravación, sala de instrumentos que calquera pode coller sen que lle pregunten se saber tocar ou non. Conciben a biblioteca como centro de produción de cultura onde o 80% das actividades están organizadas polos usuarios e normalmente son gravadas e/ou retransmitidas. Como se pode ver nesta foto, a maioría das pezas do mobiliario teñen rodas, para poder organizar espazos segundo necesidades en todo momento. Dispoñen de dúas zonas que chaman especialmente a miña atención: unha área onde os usuarios poden acudir cos seus portátiles para pedir axuda até para pequenas reparacións, e unha zona de traballo para empresas e profesionais sen local, de onde se orgullan en dicir que xa saíron dúas importantes startups.
Non é o único concepto válido de blblioteca, desde logo, pero recoñezo que este dipo de proxecto me marabilla. Despois de ter visitado varios centros educativos de Islandia, hai poucos anos, e comprobar o ambiente relaxado e concentrado onde conseguían levar a multitarefa, este tipo de espazos onde as paredes non separan necesariamente actividades diferentes, recoñezo que me encanta.
Moitas máis fotos na anotación orixinal.

Pingback: Tweets that mention Biblioteca pública de Helsinki ás Tati Mancebo -- Topsy.com