24symbols quere que os editores sexan os seus accionistas a cambio do seu catálogo

Destacado

24symbols quiere que los editores sean sus accionistas a cambio de su catálogo de e-books

Sobre a marcha e sen demorarme en realizar comprobacións extensivas nin elaborar un discurso completamente fiado, non me resisto a comentar uns cantos puntos que me veñen espontaneamente á cabeza. Parto das diferenzas e dificultades para que 24Symbols funcione como Spotify e sexa rendíbel. -a estas alturas non sei se Spotify o é realmente ou se mantén polo interese como observatorio e banco de probas. E non me refiro tanto a que estea a producir grands beneficios, como a que calquera día poida ser pechado polos seus propietarios- Se hai alguén con iterese por conversar sobre este tema máis en profundidade, podemos facelo a través dos comentario.

1. O número de páxinas lidas non ten nada que ver co número de cancións escoitadas. Non é preciso lembrar que se pode escoitar música mentres se realizan outras moitas actividades pero, agás @wicho e algunha que outra persoa máis, non é aínda moi común ler libros electŕonicos na bici estática. A diferenza entre o número de cancións que se poden escoitar nun mes co número de paxinas que se poden ler no mesmo tempo pode provocar que o que resulta un modelo válido para os contidos musicais, non o sexa para os contidos escritos, sobre todo cando estamos a falar de puro texto sen ter en conta formas diversas de narrativas transmedia..

2. O catálogo musical dixital estaba completo cando se lanzou Spotify, mais non ocorre o mesmo co de libros. Teño moita curiosidade por saber cal a porcentaxe real de edicións oficiais e non oficiais de títulos do catálogo completo actual.

3. Aínda coa mellor vontade das editoras e coa súa participación no accionariado, o catálogo que pode ofrecer 24Symbols distará moito de apróximarse á oferta musical de Spotify, polo dito no punto anterior.

4. A posibilidade de permitir aos usuarios que compartan as suas edicións non oficiais de títulos procedentes dos catálogos en papel das editoras, e que estas produzan beneficios para os propietarios dos dereitos implica, por unha banda, unha dificultade engadida que é a conversión, e por outra o risco de versións alteradas ou editadas nos contidos polos usuarios, que poden prexudicar as editoras propietarias dos dereitos desas obras. Este problema tampouco existe coa difusión e reprodución de arquivos de música, cuxo formato nativo é o mesmo que se distribúe en internet, ou outro saído dun proceso de conversión que só afecta á cualidade do son, máis non á melodía, nin ás letras das composicións, nin aos intérpretes. Sobre este punto tería moitas outras cousas que dicir, mais non é o momento.

5. Cos prezos que teñen asignados aos seus ebooks a maioría das editoras, se unha novidade, digamos, custa entre 10€ e 15€, que tarifa de subscrición mensual ou anual se esixirá para poderes acceder a todo o catálogo dun grupo, que pretende ser considerábel, de editoras? Se o prezo é baixo, ninguén mercará o ebook na slibrarías dixitais como descarga e, se é moi alto, hai que ler moitos libros ao mes para que poida compensar. En todo caso, non concibo ningún servizo de subscrición a ningunha forma de ocio que supoña máis de 15€/mes -e xa me parece moito-, aínda que o catálogo fose realmente tentador, aínda que haxa lectores que gasten muito por riba desa cantidade. Non son suficientes e está por ver que acepten as condicións se o catálogo non inclúe absolutamente todos os títulos que poderían ter en consideración cada vez que mercan un novo libro.

6. Os precedentes da música están sentados e as comparacións son inevitábeis. Difícil me parece que un servizo similar a Spotify funcione cos libros se as condicións económicas e de experiencia de usuario  distan moito das de Spotify.

7. Encantaríame que funcionase. Estou convencida de que a lectura será online ou non será, comezando porque penso a masa crítica de Amazon ten moi pouco futuro como modelo se perfil de usuario estándar. Pero polo momento non o vexo, e non porque me pareza un proxecto errado ou sen folgos, a verdade é que dá gusto escoitar o equipo de 24Symbols, con todas as súas enerxías e as ganas de facer as cousas de xeito diferente. Pero, polas razóns explicadas máis arriba, non o vexo. Como facerse un oco nun mercado cando un dos grupo editoriais en español máis poderosos está detrás de proxectos como o de La Casa del Libro, que quere ofrecer o que chama o seu modelo de subscrición de 10€/mes por ler un só libro ao mes?

Chuzame! A Facebook A Twitter

Las defensas de un mundo distribuido

Este artigo é de libro.

deUgarte.com

mediante Las defensas de un mundo distribuido.

Chuzame! A Facebook A Twitter

El llibre electrònic ja representa el 17% dels llibres registrats a Espanya

BEAT.cat

mediante El llibre electrònic ja representa el 17% dels llibres registrats a Espanya.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Bienvenidos al Dominio Público: Virginia Woolf | Derecho a LEER

Malia non gardar boas lembranzas da obra de Virgina Woolf, lida hai vinte e tantos anos, que post tan lindo sobre dominio público.

“Las obras maestras no son nacimientos únicos y solitarios, sino que son el resultado de muchos años de pensamiento común, pensados por el conjunto del pueblo, por lo que la experiencia de la masa está detrás de la única voz.” *

mediante Bienvenidos al Dominio Público: Virginia Woolf | Derecho a LEER.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Megaupload 2012: asalto ao tren do futuro – Praza Pública

Con toda a tea que se leva cortado nas últimas horas a conta do logo de Madrid 2020, case me entran ganas de atacar o tema da propiedade intelectual pegando un salto olímpico, mais vou manter o referente de Megaupload para facelo, tal e como teño pensado desde hai días.

Compartir libros e lecturas no S. XX era un acto consensuadamente positivo, e aínda o é se o propietario do obxecto físico e único se priva do seu uso mentres llo cede a un terceiro. A ausencia dese obxecto, propiciada pola súa configuración dixital, elimina a súa unicidade e, portanto, a limitación da simultaneidade do desfrute. E o consenso rómpese.

Podes ler o artigo completo en Megaupload 2012: asalto ao tren do futuro – Praza Pública.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Alberto Iglesias: candidato ao Oscar á mellor banda sonora.

P. Cuando oye la palabra piratería ¿Qué le sugiere?

R. Terrible. Nosotros tenemos que seguir como si no pasara nada. Espero que cambie. Cada vez hay menos dinero para pagar a los músicos. Si no hay dinero habrá que buscar otras vías de trabajo. Hay que valorar la música como un objeto en el que hay un trabajo detrás que hay que pagar. La gente se baja la música por bajar, lo importante para muchos es solo la cantidad. Lo importante es que tengas tus canciones, las que son parte de tu memoria, de tu vida. Las que forman parte de tu cultura, las que enseñas a tus amigos para compartir, las que marcan tu identidad. Hay un discurso muy radical en Internet que sugiere que tenemos que regalar la música. Yo no me subo en el coche de alguien y le exijo que me lleve a un sitio. Le puedo pedir que me lleve, puedo regalar mi música pero no me lo pueden exigir. Es un problema tremendo. El mundo no se va aparar porque no haya música pero habrá muchas menos posibilidades de desarrollar nuevos talentos.

mediante “Entre película y película necesito un lavado de estómago” | Cultura | EL PAÍS.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Jaume Cabre: Yo confieso

“Como filólogo y escritor en catalán, conocedor de la situación lingüística en los diferentes territorios que lo hablan, ya sea el País Valenciano, la Franja, Cataluña o las Islas Baleares, ¿cómo ve su supervivencia como lengua frente a lenguas imperialistas como el castellano o el francés?

Lo veo francamente mal. En el País Valenciano e lproceso de substitución, en parte acelerado por una voluntad de carácter político, convierte la situación de la lengua en algo dramático. Ahora en las Baleares quieren también atizarle. Pero la supervivencia de una lengua, a parte de las agresiones externas, se alimenta sobre todo con el uso natural cotidiano y público.”

mediante Entrevistas Digitales en EL PAÍS.

Chuzame! A Facebook A Twitter

Probando WP android app

Imaxe

E que boa pinta ten a última versión.

image

Chuzame! A Facebook A Twitter

O mellor de @edans na entrevista de Texturas

Selección de citas de Enrique Dans na entrevista do número 16 de Trama y TEXTURAS.

Hoy en día los hábitos de consumo exigen contenidos
en tiempo real, por lo cual la idea de periodicidad es absurda.
exigimos profundidad
en forma de hipervínculos y capacidades sociales en la información
Se trata de alguna manera de aprender a construir en un escenario
nuevo y de no intentar proteger a toda costa el antiguo,
La estrategia consiste en aportar valor.
La cuestión es que tenemos que aprender que cuando el cliente
tiene la posibilidad de acceder a algo va a conseguirlo y que,
por lo tanto, el hecho de que intentemos prohibírselo no va a
contribuir a nada. Tenemos que adaptarnos.
Pues mira qué bien: para que no se queje el canal que está en baja,
estás fastidiando al canal que está en alza. Si esa es toda la
visión de negocio que tiene un actor del sector editorial,
quizás sea mejor que se dedique a otra cosa.
Es clarísimo. Lo que hacen esos métodos es intentar construir
una escasez donde no la hay. Y construir una escasez hace que la
gente se salte las limitaciones que tú le has construido
artificialmente para recuperar la abundancia que saben que tiene
y que proviene del formato. La cuestión aquí es entender que donde
no hay escasez es absurdo crearla.
Lo que tenemos que plantearnos es que hay una diversidad enorme
de dispositivos y que yo como usuario quiero que el contenido sea
accesible desde todos
Las editoriales intentan controlar el tiempo, que es algo
imposible. Los actores del sector intentan que las cosas pasen a la
velocidad que ellos dicen cuando en realidad las cosas pasan a la
velocidad que la tecnología y el mercado marcan, no a la que ellos
quieran. Siguen creyendo que pueden controlar el mercado y
protegerse con leyes absurdas como si éstas fueran a cumplirse o
permitiera poner en marcha un mecanismo de persecución.
No van a poder cortarle una mano a quien descargue un libro.
el libro en papel es un subproducto.
Libranda tiene un catálogo ridículamente pequeño y un
posicionamiento extrañísimo que nadie entiende porque lanzó al
mercado de consumo un producto que no es de consumo.
Lo que no podemos hacer es tener un contenido, renunciar
a monetizar la atención y pretender cobrar simplemente por quien
quiera comprarse el ejemplar de nuestra publicación como se hacía
en el quiosco porque esto ya no funciona así.
Chuzame! A Facebook A Twitter

Como NON pode ser unha libraría

Escribino hai uns minutos nun tuit: a curación é sumamente importante e nela está, creo, a clave do futuro das librarías, ou se se quere, dos libreiros e das libreiras. Unha libreira ha de saber de libros. Toda vez que a infraestrutura de técnica e o seu uso deixan de ser un problema -e sei que esta afirmación requiriría matices nos que non vou entrar agora-, o libreiro pode concentrarse en ler, seleccionar, combinar e empaquetar o que demanda a súa clientela. Ante dúas tendas de deporte descoñecidas, cos mesmos artigos e os mesmos prezos, a maioría das persoas entrarían na que está atendida por unha persoa atlética ou na dunha persoa que parecese o contrario?

Non sei se algunha vez o foi, mais hoxe en día saber de libros non é saber de editoras. Por que non mirar cara á música?

Off Book: The Evolution of Music Online from PBS Arts on Vimeo.

Chuzame! A Facebook A Twitter