Unha selección de citas tiradas da interesante entervista a Ricardo Cavallero en El País, con algunhas matizacións pola miña parte.

• “El digital supone un gran impacto porque el poder pasa del editor al lector”

Dito así parece case condescendente; eu diría que cada vez resulta máis difícil chegar a vender produtos que os consumidores non desexan mercar, porque internet en xeral favorece a proliferación de alternativas que se poden adquirir a través do comercio electrónico, tanto para tanxíbeis como para intanxíbeis. Neste sentido a industria debe vender o que o consumidor quere mercar, moitas veces facendo un esforzo grande para convencelo de que isto é así, aínda por riba.

• “hay muchos que en este momento no tienen la fuerza mental para cambiar su forma de trabajar…”

É verdade, hai empresas que teñen a infraestrutura e a experiencia en xestión necesarias para afrontar cambios importantes, dá a sensación de que en ocasións é só falta de vontade.

• “El e-book como tal no vale nada. Ya nace viejo. Lo importante es la revolución digital, cambiar nuestra forma de trabajar contando con el lector que está al otro lado. Tenemos que entender por primera vez lo que el lector quiere. Hasta ahora hemos vivido en una burbuja de lujo donde podías casi prescindir de lo que el lector quería.”

Na liña do que viña eu dicindo máis arriba, pero para conseguilo é preciso obrar con honradez e claridade, o que probabelmente é unha redundancia. Lin que é frase célebre en Cuba dicir que o estado fai que lles paga e eles fan que traballan. Na utilización e instrumentalización dos social media hai moito disto: hai que estar porque están os outros, pero só para facer que facemos. Non hai fórmulas máxicas válidas para todas as empresas, nin sequera para todas as dun mesmo sector. Cada empresa é un mundo nun momento e así é como hai que tratalas. Os social media crean canles de comunicación pero, como ben sabemos, para que esta exista debe haber un emisor, un receptor, un medio e unha mensaxe, alén de lidar co ruído e as interferencias que conforman unha mesta rede dentro da rede de redes.

• “Creo que en cinco o diez años el editor será un bibliotecario. Manejaremos un contenido que tendremos que alquilar. Ya no seremos propietarios de algo, sino que poseeremos lo que nos sirvan en el momento.”

Como é que sempre nos preocupamos tanto do que pasará dentro de 5, 10 ou 20 anos coa cantidade de asuntos que temos que resolver agora e que dependendo de como os enfoquemos e os resolvamos chegaremos a unha situación ou a outra dentro deses 5, 10 ou 20 anos? O futuro constrúese desde o presente, non é un meteorito coa caída programada.

• “liquidamos los derechos por cada ejemplar vendido. Esto ya no puede ser así, como en las películas de cine. La entrada generaba unos derechos para la película. Creo que eso tendrá que cambiar también con respecto a los libros. Es más complicado, porque el cambio se producirá en unos veinte años, posiblemente. Y hoy día el digital ya está generando muchos problemas para los abogados porque es difícil cuantificar el dinero necesario para pagar los derechos. Ese es el problema.”

Se sabemos que o sistema de cobro/pagamento de dereitos de autor, así como as leis de copyright teñen os días contados e hai que reformulalas á marxe da distribución de papel, por que non o facemos xa? É honrado por parte da industria, que di querer protexer os postos de traballo dos seus equipos, negarse á evidencia e preferir consumir os seus recursos, e os da sociedade a través de axudas e subvencións que non van crear alternativas até que o burato sexa tan grande que xa non se pode tapar e é preferíbel comezar de cero? O peor aínda é que non comezarán de cero.

• Si yo compro elFinancial Times desde la suscripción digital, tengo también derecho a recibir la copia en papel. Igual que un libro. Si quiero venderte el último libro de Murakami y tú compras el libro físico, con el precio que me estás pagando por ese libro tienes derecho a otras opciones: lo tienes en papel, lo tienes en digital.

Creo que nin todo debe ser gratis nin todo de pago, e isto pode aplicarse incluso aos libros. Agora ben, conceptualizar o libro electrónico como un plus para favorecer ou fidelizar a compra en papel paréceme que choca con boa parte do discurso de Cavallero e que non é unha boa opción. Unha vez máis é facer como que facemos, para despois poder queixármonos de que a boa intención non foi suficiente; e claro que non o é porque volve a cometer o erro no que di non caer: vender o que ninguén quere mercar, ou mellor, vender só o que algúns queren mercar e considerar inimigo a todo a quen non convenza a súa proposta. No way!

• “El miedo empieza cuando empiezas a olvidarte de esto y subes la producción para llegar a una facturación que es efímera, a recoger devoluciones…; es entonces cuando el mar te hunde y acabas como en la película La tormenta perfecta.”

Esa estratexia foi a primeira causa da crise editorial, para min moito antes en tempo e importancia que a explosión dixital.

• “Tenemos que cambiar nuestra mentalidad, saber construir una estructura económica que pueda aguantar este cambio. Si no somos capaces, no mereceremos seguir como editores. Eso se llama selección natural.”

Sempre poderán traballar para as editoras que están a construír un verdadeiro camiño do S. XXI.